Wybory parlamentarne w Japonii w 2005 roku
Japonia |
|
To jest artykuł z cyklu: |
|
| Wikiprojekt · Portal · Kategoria · Zadanie |
Przedterminowe wybory do Izby Reprezentantów (izby niższej japońskiego parlamentu) - odbyły się 11 września 2005 roku w Japonii. Ich powodem była nieudana próba przeforsowania przez premiera Jun'ichirō Koizumiego ustawy o prywatyzacji Poczty Japońskiej. W wyborach z 11 września zwycięstwo odniosła rządząca Partia Liberalno-Demokratyczna uzyskując 296 mandatów co dało koalicji rzadowej wiekszosć 2/3 głosów i prawo do uchwalania poprawek do konstytucji. Partia Demokratyczna zdobyła tylko 113 mandatów wobec poprzednich 177. Spowodowało to ustąpienie lidera Partii Demokratycznej Kasuyi Okady. Pozostałe partie zyskały lub straciły w bardzo minimalnym stopniu.
[edytuj] Przyczyny wyborów
Prezes Rady Ministrów Junichiro Koizumi rozwiązał Izbę Reprezentantów i wyznaczył termin nowych wyborów 8 sierpnia 2005. Bezpośrednią przyczyną była klęska reformy poczty państwowej które to wydarzenie postawiło pod znakiem zapytania reformy przeprowadzane przez rząd Koizumiego. Pod groźbą wcześniejszych wyborów izba niższa japońskiego parlamentu zaakceptowała reformy przeprowadzone przez rząd Koizumiego tak już w izbie wyższej - niezależnej od premiera program reform upadł ponieważ 30 członków jego partii nie zagłosowało przeciw. Na podstawie artykułu 7 japońskiej konstytucji premier Koizumi podał rząd do dymisji i zarządził nowe wybory na dzień 11 września 2005 roku co spotkało sie z krytyką tak sojuszników jak i przeciwników premiera Koizumiego. Przyczyną takiego stanu rzeczy była obawa Nowego Komitetu który był częścią koalicji rządowej przed utratą władzy, gdyż jej elektorat został przejęty przez FDP. Społeczeństwo japońskie poparło rząd Koizumiego w przedterminowych wyborach. Poparcie dla rządu Koizumiego wynosiło 46% jednak podczas wyborów skoczyło do ponad 50%.
[edytuj] Polityka wewnętrzna i zagraniczna Koizumiego
Prezes Rady Ministrów Koizumi spróbował zrobić z przedterminowych wyborów parlamentarnych referendum prywatyzacyjne. Koalicjant (FDP) partia ( DPJ) nie posiadał początkowo jasnego stanowiska w sprawie prywatyzacji. Zmusiło to władze partii do wyjścia z własnym programem prywatyzacyjnym, polegał on na ograniczeniu publicznych oszczędności. Demokratyczna Partia Japonii widzała w prywatyzacji szansę na koniec pięćdziesięcioletniego okresu kontroli rządu i rozpoczecie reformy wydatków rządu japońskiego.W przypadku klęski programu rządowego lider partii koalicyjnej Katusya Okada powiedział że poda sie do dymisji. W polityce wewnętrznej zarówno panujący blok i DPJ różniły się małym stopniu.W programie obu partii było przeprowadzenie cięć płacowych. i zmniejszanie pracowników rządu a także zamrożenie obniżki podatków. Miało to na celu ulepszenie finansów rządu. A także na pokrycie społecznych kosztów.
W polityce zagranicznej Japonia kontynuowała swoją politykę utrzymując kontyngent w Iraku gdzie mimo sprzeciwu opinii publicznej i pacyfistycznej konstytucji wysłała siły samoobrony. W grudniu 2005 roku premier Koizumi bedąc z wizytą w Chinach odwiedził świątynię Yasukini jednak nie miało to praktycznie zadnego wpływu na kampanię wyborczą.
[edytuj] Wybory
Wyniki prawyborów konsekwentnie pokazywały stałe prowadzenie LDP, w obszarach miejskich jak Tokio i inne duże miasta Japonii. Wszyscy główni rywale partii liberalno - demokratycznej mieli poparcie 9%. Wszystkie krajowe gazety przewidziały duże zwycięstwo dla LDP. Analitycy wyborów, jednakże, ostrzegli, że mało kandydatów LDP cieszyło się dużym poparciem społecznym, i nadal było bardzo dużo niezdecydowanych wyborców, którzy głosowali DPJ w ostatnich wyborach, w ten sposób wyniki wyborów były bardzo trudne do przewidzenia.
Faktyczne wyniki wyborów dokładnie potwierdziły wyniki prawyborów, chociaż eksperci uznali je za nieprawdopodobne. Wyniki wyborów dały rządzącej koalicji 327 mandatów, 11 więcej większość 2/3 w niższej izbie parlamentu. LDP otrzymał więcej głosów w obszarach wiejskich, pozostałe partie które tworzyły opozycję lub koalicję zyskały lub straciły w bardzo małym stopniu. W obszarach miejskich LDP odniósł wielkie zwycięstwo, zmniejszając DPJ o 12 pojedynczych okręgów wyborczych do 1 w Tokio, od 9 do 2 w Osace i od 8 do 0 w Kanagawie. Z 20 deputowanych którzy opuścili partię jedynie 9 udało się zdobyć ponownie mandaty w okręgach jednomandatowych. Pozostali którzy startowali wg ordynacji proporcjonalnej nie dostali sie do parlamentu.
Przedstawiciele DPJ wyciągnęli wnioski ze złej wyborczej strategii i zaczęło przygotowywać sie do przejęcia władzy podczas następnych wyborów parlamentarnych.
Wyniki Wyborów:
| Komitet Wyborczy | Głosy | Procent (zmiana) | Mandaty (zmiana) | % mandatów | |||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Partia Liberalno-Demokratyczna | 25,887,798 | 38.2% | +3.3 | 296 | +60 | 33,7% | |
| Partia Demokratyczna (DPJ) Minshutō | 21,036,425 | 31.0% | -6.4 | 113 | -64 | 28,9% | |
| Partia Nowy Komitet | 8,987,620 | 13.3% | -1.5 | 31 | -3 | 12,2% | |
| Japońska Partia Komunistyczna | 4,919,187 | 7,3% | -0,4 | 9 | 0 | 12% | |
| Partia Socjaldemokratyczna | 3,719,522 | 5.5% | +0.3 | 7 | +1 | 7,4% | |
| Nowa Partia Obywatelska | 1,183,073 | 1.7% | +0.3 | 4 | - | 1% | |
| Nowa Japonia | 1,643,506 | 2.4% | - | 4 | 1 | 1% | |
| Partia Nowa Ziemia | 433,938 | 0.6% | - | 1 | 1 | 1% | |
| Pozostali | - | - | - | 18 | +1 | - | |
| Suma | 67,781,069 | 100% | - | 480 | - | 100% | |