Wojciech Cejrowski

Wojciech Cejrowski

Wojciech Cejrowski w 2005 roku
Urodzony 27 czerwca 1964
Elbląg
Galeria w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach
strona www

Wojciech Cejrowski (ur. 27 czerwca 1964 w Elblągu) – polski dziennikarz, satyryk, podróżnik, autor książek i publikacji prasowych, fotograf.

Spis treści

[edytuj] Edukacja

Ukończył XVII Liceum Ogólnokształcące im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Warszawie, studiował w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, Uniwersytecie Warszawskim i Santa Clara University w Kalifornii (Stany Zjednoczone).

[edytuj] Działalność dziennikarska

[edytuj] Telewizja

Wojciech Cejrowski zaczynał u boku Wojciecha Manna w programie Non Stop Kolor w TVP2 w latach 1992-1994. Popularność przyniósł mu kontrowersyjny program WC Kwadrans, który był nadawany w TVP1 w latach 1994-1996. W programie tym prezentował konserwatywne poglądy na kwestie społeczne, promował w nim pozytywne znaczenie słowa "ciemnogród", określające przywiązanie do tradycyjnych wartości.

Równolegle prowadził program muzyczny pt. Stajnia... w TVP1 oraz powtarzany przez Ośrodki Regionalne TVP. W sezonie 1996-97 na zamówienie TV Niepokalanów (obecnie TV Puls) zrealizował 30-odcinkowy cykl Podróżnik, w którym opowiadał o swoich wyprawach do Ameryki Południowej. Rok 1997 to początek współpracy ze stacją RTL 7, gdzie występował najpierw w gronie polskich satyryków (m.in. Jan Pietrzak) w cyklu komentarzy satyrycznych, potem zaś (w latach 1999-2000) prowadził talk-show Piękny i Bestia w duecie z Alicją Resich-Modlińską. Następnie przeszedł do telewizji Polsat gdzie prowadził autorski program Z kamerą wśród ludzi (2003-2004), który zgromadził przed telewizorami czwartą co do wielkości widownię (2,5 miliona widzów) wśród wszystkich stacji TV w Polsce.[potrzebne źródło]

W 2006 roku zasiadał w jury programu Supertalent emitowanego przez TVP2 wraz z Moniką Richardson, Katarzyną Figurą i Bogusławem Kaczyńskim. 1 maja 2006 na antenie TVP1 wyemitowany został jednoodcinkowy talk-show Wojciecha Cejrowskiego i Macieja Chmiela Produkt jednorazowy.

Od 2006 roku jest stałym gościem programu podróżniczego TVP Podróże z żartem.

Od stycznia 2007 roku w niedzielne poranki w TVP2 ukazuje się jego program "Boso przez świat". Według autor program to "filmowa gawęda pełna dygresji i żartów, urozmaicona rozmowami z miejscową ludnością, prezentacją kultury ludowej i ciekawostek".[potrzebne źródło]

Od 6 marca 2008 w TVN Style prowadzi program Po mojemu.

[edytuj] Radio

Pracę w Polskim Radiu rozpoczął w roku 1991 u boku Korneliusza Pacudy cyklem audycji Czy jest miejsce na country w Polsce?. Następnie w wyniku podpisania kontraktu z amerykańskim koncernem medialnym ABC w styczniu roku 1992 rozgłośnie regionalne Polskiego Radia S.A. w całym kraju rozpoczęły nadawanie American Country Countdown w polskiej wersji językowej. Wojciech Cejrowski, początkowo z Korneliuszem Pacudą, prowadził tę audycję przez 11 lat. Ostatnie, 519 wydanie, wyemitowano w styczniu 2003.

W roku 1993 Wojciech Cejrowski otrzymał propozycję pracy w prywatnej stacji Radio Kolor, której właścicielami i założycielami byli Wojciech Mann i Krzysztof Materna. Początkowo prowadził własną audycję muzyczną, a potem program Aeroplan z Beatą Pawlikowską oraz autorski blok poranny, w każdą sobotę od godz. 6. do 10. Audycja ta była podstawą powstania telewizyjnego programu WC Kwadrans.

Współpraca z Radiem Kolor zakończyła się w 1997 r. W latach 1997-1999 pracował w Radiu Wawa. Od 1995 różne jego audycje trafiają jako produkcja zewnętrzna do kilkudziesięciu stacji prywatnych i publicznych na terenie całego kraju. M.in: Na drugim końcu globusa, emitowane na antenie Radiowej Jedynki, Radia dla Ciebie, Radia Koszalin, Radia Merkury, Radia PiK oraz sieci radiowej PLUS.

Od 1999 rozpoczął stałą współpracę z Programem Pierwszym Polskiego Radia, składająca się z korespondencji zagranicznych dla Z pierwszej ręki i Radia kierowców, opowieści podróżniczych w ramach Lata z Radiem oraz Czterech pór roku oraz audycji autorskich przygotowywanych na zlecenie Redakcji Muzycznej PR.

Od stycznia 2007 roku w sobotnie przedpołudnia prowadzi Audycję podzwrotnikową w radiowej Trójce, gdzie prezentuje muzykę z Ameryki Łacińskiej i USA, a także Afryki, Australii.

[edytuj] Prasa

Wojciech Cejrowski jest też felietonistą i reportażystą. Pisuje felietony na tematy społeczno-polityczne (cykle felietonów do "Gazety Polskiej", "Tygodnika AWS", "Ilustrowanego Kuriera Polskiego") oraz reportaże podróżnicze z Ameryki Południowej ("Rzeczpospolita", "Podróże", "Voyage", "Opcja na prawo", "Poznaj Świat", "National Geographic").

[edytuj] Występy estradowe

Od 1995 r. Wojciech Cejrowski jeździ po Polsce, Kanadzie, USA, Australii, Francji i Szwajcarii z występami estradowymi w stylu stand-up comedy (jeden człowiek z mikrofonem) pod nazwą "WC na stojaka" lub "Boso do...".

[edytuj] Działalność podróżnicza

Wojciech Cejrowski organizuje od lat wyprawy w najdziksze zakamarki naszej planety. Był w 40 krajach na 6 kontynentach. Najczęściej jeździ do Amazonii, dokumentując życie zamieszkujących ją Indian i Metysów[1]. Brał udział m.in. w pieszym pokonaniu bagnistej puszczy Darien, na granicy Kolumbii i Panamy (1996) oraz przejeździe trasy Camel Trophy, w Gujanie, w 1996 r. w ramach której dotarł m.in. do odległych osad plemienia Wai Wai. Ma dom w mieście Meksyk, gdzie mieszka sporadycznie od lat 80. ubiegłego wieku, a także dużą posiadłość ziemską w Ekwadorze.

[edytuj] Wyprawy

[edytuj] Organizacje

Wojciech Cejrowski należy do następujących organizacji:

[edytuj] Nagrody

  • 6 nominacji do "Wiktora" – za działalność telewizyjną (kategorie: najlepszy aktor, najlepszy dziennikarz, komentator-publicysta, najlepszy prezenter TV, największe odkrycie telewizyjne roku, największa osobowość TV)
  • "Najciekawszy człowiek roku" – tytuł przyznany przez Gazetę Polską
  • "Bursztynowy motyl" 2003 – nagroda im. Arkadego Fiedlera dla najlepszej książki podróżniczej roku ("Gringo wśród dzikich plemion")
  • "Świry 2004" – nominacja w kategorii "najbardziej zwariowana osobowość TV"
  • Na II Międzynarodowym Festiwalu Filmów Turystycznych jego program "Boso przez świat" otrzymał nagrodę w kategorii najlepszy turystyczny program telewizyjny
  • Złoty medal w kategorii Travel & Tourism w 51 międzynarodowym konkursie New York Festivals 2008[2]

[edytuj] Publikacje książkowe

Wydał kilka książek; część z nich (Kołtun się jeży, Młot na lewicę i Sól do oka) to pozycje z dziedziny publicystyki i humoru politycznego. Pozostałe to książki podróżnicze. Gringo wśród dzikich plemion otrzymała nagrodę Bursztynowego Motyla im. Arkadego Fiedlera dla najlepszej książki podróżniczej roku 2003.

  • Kołtun się jeży (1996)
  • Podróżnik WC (1997)
  • WC na końcu Orinoko (1998)
  • Młot na lewicę (1999)
  • Sól do oka (2002)
  • Gringo wśród dzikich plemion (2003)
  • Rio Anaconda (2006)

[edytuj] Poglądy i kontrowersje

Wielokrotnie wypowiadał się negatywnie na temat parad gejowskich i związków homoseksualnych mówiąc m.in. Dżentelmen nie wchodzi do burdelu, człowiek kulturalny nie chodzi na parady pederastów, gdzie są promowane wartości antychrześcijańskie w sposób agresywny. (...) I ja zaliczam się do tych osób, które uważają parady pederastów za zło, promowanie zboczeń za zło i zwalczam to zło dostępnymi dla mnie sposobami.[3].

Sam o sobie powiedział: Jestem katolem i homofobem. I nie mam zamiaru się z tego leczyć. Podobnie jak ktoś, kto nie lubi pająków, nie musi leczyć się z arachnofobii[4].

Kiedy do swojego programu zaprosił Marka Kotańskiego, podał mu rękę w rękawiczce i rozmawiał z nim przez szybę, czym jak sam powiedział wyraził cywilny strach przed śmiertelną chorobą jaką jest AIDS[3].

Swoje poglądy polityczne określa jako konserwatywno-liberalne. W swoich programach wielokrotnie krytykuje rozbudowaną biurokrację i ograniczenia wolności osobistych, co przeciwstawia odwiedzanym przez siebie krajom Ameryki Południowej.

[edytuj] Procesy sądowe

W 1999 Wojciech Cejrowski został skazany wyrokiem sądu na karę grzywny w wysokości 3000 złotych za słowa skierowane pod adresem ówczesnego prezydenta Polski Aleksandra Kwaśniewskiego, które sąd uznał za znieważające głowę państwa to jest przestępstwo z art. 135 par. 2 kodeksu karnego.

W 1995 r. program Cejrowskiego opisała w Gazecie Wyborczej Anna Bikont, która zacytowała osoby dopatrujące się w nim propagowania treści faszystowskich. Wojciech Cejrowski pozwał do sądu osoby tak twierdzące oraz autorkę tekstu. W 2002 r. warszawski sąd apelacyjny uznał, że pozwani nie muszą przepraszać za reportaż i jego tytuł, który wg sądu oddaje istotę postępowania Cejrowskiego[5].

[edytuj] Życie prywatne

Przez kilkanaście lat związany był z podróżniczką i pisarką, Beatą Pawlikowską.

[edytuj] Przypisy

  1. ↑ Dariusz Rosiak: Po co komu biały człowiek (pl). W: Rzeczpospolita [on-line]. 13-09-2008. [dostęp 13 września 2008].wywiad
  2. ↑ http://www.newyorkfestivals.com/res/pdf/2008WinnersBookletTVB.pdf
  3. ↑ 3,0 3,1 Wolę dzikusów od parady gejów (pl). dziennik.pl. [dostęp 9 marca 2008].
  4. ↑ Gringo przy domowym ognisku (pl). gala.pl. [dostęp 9 marca 2008].
  5. ↑ Sebastian Łupak: Wojciech Cejrowski wraca do TVP (pl). Gazeta Wyborcza. [dostęp 9 marca 2008].

[edytuj] Linki zewnętrzne

 

sts zakłady bukmacherskie, tekstypiosenek, Węc Jubiler, Kredyty mieszkaniowe, lyrics world store sign O page 95