Torus (matematyka)

Ten artykuł dotyczy matematyki. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Torus

Torus (łac. armila) - dwuwymiarowy torus (oznaczany często T2) to dwuwymiarowa powierzchnia geometryczna leżąca w przestrzeni trójwymiarowej, powstała przez obrót okręgu wokół osi (dookoła prostej) leżącej w tej samej płaszczyźnie co ten okrąg, i nie przecinającej go (czyli nie mającej z nim wspólnych punktów).

Wyobrażeniem torusa może być napompowana dętka rowerowa lub powierzchnia obwarzanka.

Spis treści

[edytuj] Wzory

Jeśli okrąg ten ma promień r, a odległość prostej od jego środka wynosi R, to pole powierzchni S torusa wynosi S = 4π2rR, a objętość V = 2π2Rr2. Równanie torusa ma postać: \left(\sqrt{x^2 + y^2} - R\right)^2+z^2 = r^2.

[edytuj] Uogólnienie

Uogólnienie definicji torusa może polegać na rozważeniu płaszczyzny i utożsamieniu punktów odległych w pewnym kierunku o odległość X, zaś w innym niezależnym kierunku o Y, gdzie X i Y są ustalonymi liczbami. Utożsamienie takie przeprowadza płaszczyznę w tzw. kratę. Jest to przykład odwzorowania, które przeprowadza płaszczyznę w torus, i które łatwo uogólnić na wyższe niż 2 wymiary (utożsamienie punktów odległych w trzech różnych kierunkach o X, Y, Z odpowiednio itd. dla większej liczby wymiarów).

Pojęcie torusa we współczesnej matematyce jest znacznie ogólniejsze i zależnie od działu matematyki możemy mówić o torusach wielowymiarowych, o obiektach w sensie topologicznym równoważnych torusowi, o obiektach mających takie same własności jak torus w sensie teorii rozmaitości algebraicznych itp.

[edytuj] Parametryzacja torusa

Niech dany będzie okrąg w płaszczyźnie   xz   o środku w punkcie \left(R, 0, 0\right)R > 0   i promieniu   r > 0. Wówczas jego parametryzacja przedstwaia się następująco:

\alpha\left(u\right)=\left(R+r\cos u, 0, r\sin u\right)


Obróćmy ten okrąg wokół okręgu o promieniu  R > 0,  gdzie  R > r   w płaszczyźnie prostopadłej o kąt  v   wokół osi  z   (środek mniejszego okręgu leży na dużym okręgu). W tym celu wykorzystamy macierz obrotu:

U_{v}=\begin{bmatrix} \cos v & - \sin v & 0\\ \sin v & \cos v & 0 \\ 0 & 0 & 1\end{bmatrix}.

Zatem

x\left(u, v\right)=U_{v}\cdot\alpha^{T}\left(u\right)=\begin{bmatrix} \cos v & - \sin v & 0\\ \sin v & \cos v & 0 \\ 0 & 0 & 1\end{bmatrix}\cdot\begin{bmatrix} R+r\cos u\\ 0\\ r\sin u\end{bmatrix}=\begin{bmatrix} \left(R+r\cos u\right)\cos v\\ \left(R+r\cos u\right)\sin v\\ r\sin u\end{bmatrix}.

Wobec tego równanie parametryczne torusa jest postaci:

x\left(u, v\right)=\left( \left(R+r\cos u\right)\cos v, \left(R+r\cos u\right)\sin v, r\sin u\right).

[edytuj] Krzywizna Gaussa torusa

Krzywiznę Gaussa powierzchni obrotowej zadanej równaniem parametrycznym   x\left(u, v\right)=\left( g\left(u\right), h\left(u\right)\cos v, h\left(u\right)\sin v\right)   w punkcie   P=x\left(u, v\right)   można wyznaczyć ze wzoru

K_{P}={g'\left(g''h'-h''g'\right)\over h\left(g'^{2}+h'^{2}\right)^{2}}.

Dla torusa o zadanej wcześniej parametryzacji mamy:

h\left(u\right)=R+r\cos u,         g\left(u\right)=r\sin u.

Stąd

h'\left(u\right)=-r\sin u,         g'\left(u\right)=r\cos u,
h''\left(u\right)=-r\cos u,         g''\left(u\right)=-r\sin u.

Zatem z powyższego wzoru na krzywiznę Gaussa dla powierzchni obrotowej dostajemy

K_{P}={\cos u\over r\left(R+r\cos u\right)}.

Zauważmy, że dla:

  • {-{\pi\over 2}<u<{\pi\over 2}}   mamy  cosu > 0,  czyli   KP > 0   na zewnętrznej stronie torusa,
  • u=-{\pi\over 2},   u={\pi\over 2}   mamy  cosu = 0,  czyli   KP = 0   na górze i dole torusa,
  • {\pi\over 2}<u<{3\pi\over 2}   mamy  cosu < 0,  czyli   KP < 0   po wewnętrznej stronie torusa,
  • u = 0   wówczas  KP  przyjmuje maksimum tj.   K\left(0 \right)={1\over r\left(R+r\right)}   na największym okręgu (równoleżniku),
  • u = π   wówczas  KP  przyjmuje minimum tj.   K\left(\pi \right)={1\over r\left(R-r\right)}   na najmniejszym okręgu (równoleżniku).

[edytuj] Zobacz też:

[edytuj] Linki zewnętrzne

 

Newcastle Airport Parking, Hosting, Sylwester, stoły i krzesła stylowe radomsko, Działki na sprzedaż