Skalmierzyce (województwo wielkopolskie)

Współrzędne: 51°42' N 17°58' E

Skalmierzyce

Herb Nowych Skalmierzyc

51° 42' N
17° 58' E

Strefa numeracyjna
(do 2005)

Kod pocztowy

63-460
(poczta: Nowe Skalmierzyce)

Tablice rejestracyjne

POS

Położenie na mapie Polski

Skalmierzyce

Skalmierzyce (niem. (Alt) Skalmierschütz), to wieś o charakterze miejskim, licząca około 4 tysięcy mieszkańców, tworząca zespół wraz z miastem Nowe Skalmierzyce, położna w powiecie ostrowskim, w województwie wielkopolskim. Siedziba Urzędu Miasta i gminy Nowe Skalmierzyce.

Przebiega przez nie droga krajowa 25 Ostrów-Kalisz oraz linia kolejowa Wrocław-Łódź.

W potocznym użyciu jest nazwa Stare Skalmierzyce - dla odróżnienia od sąsiednich Nowych Skalmierzyc.

Skalmierzyce są (od 30 grudnia 1999) jedną z dwóch wsi w Polsce (jedyną niegminną) będącą siedzibą gminy miejsko-wiejskiej (na obszarze gminy znajduje się miasto Nowe Skalmierzyce). Drugą wsią tego typu jest Święta Katarzyna (gminną).

Spis treści

1 Położenie
2 Historia
3 Sanktuarium Matki Bożej
4 Ludzie związani ze Skalmierzycami
- 4.1 Zabytki
- 4.2 Linki zewnętrzne

[edytuj] Położenie

Patrz: Skalmierzyce - zespół miejscowości.

[edytuj] Historia

Pierwotnie Scarbimirzyce. Znane od 1343 roku. Z 1357 roku pochodzi informacja, według której Kazimierz III Wielki potwierdza własność kapituły gnieźnieńskiej (miejscowość należała do niej do 1793 roku). W 1815 założono na terenie wsi osadę z komorą celną przy granicy niemiecko-rosyjskiej - późniejsze Nowe Skalmierzyce.

Miejscowość przynależała administracyjnie przed rokiem 1887 do powiatu odolanowskiego, w latach 1975-1998 do województwa kaliskiego, a w latach 1887-1975 i od 1999 do powiatu ostrowskiego.

[edytuj] Sanktuarium Matki Bożej

W Skalmierzycach znajduję się Sanktuarium Matki Bożej Skalmierzyckiej z cudownym obrazem przedstawiającym Maryję trzymającą na lewym ramieniu dzieciątko . W prawej dłoni Matki Bożej umieszczono berło – symbol władzy królewskiej.

Kult Maryi w Skalmierzycach datuje się od XV wieku. Dowodem cudów i łask otrzymanych za pośrednictwem Matki Bożej są liczne wota. Najcenniejszym jest srebrny ryngraf z roku 1634, podarowany przez króla Władysława IV Wazę w podziękowaniu za zwycięstwo nad Turkami.

We wnętrzu polichromie z XIX wieku.

4 września 1966 roku Prymas Polski kardynał Stefan Wyszyński dokonał koronacji obrazu koronami poświęconymi przez papieża Pawła VI.

[edytuj] Ludzie związani ze Skalmierzycami

Ze Skalmierzyc pochodził Piotr Łyszczak, działacz społeczny, powstaniec śląski, poseł na Sejm II RP.

[edytuj] Zabytki

kościół św. Katarzyny z lat 1791-1792, rozbudowany w 1873. W oknach dwa witraże Władysława Tetmajera z lat 1907-1908 (św. Jan Nepomucen i św. Jadwiga). Pod głównym ołtarzem płaskorzeźba "Ostatnia Wieczerza" miejscowego ludowego twórcy, Jana Wawrzyńczaka,
- kaplica św. Józefa z 1791 roku, nakryta sklepieniem krzyżowym,
- kaplica Matki Boskiej z 1621 roku, późnorenesansowa, nakryta kopułą, ołtarz również późnorenesansowy, powstały około roku 1630, rzeźby, obraz św. Stanisław Kostka z 1620 roku, obraz z XVI wieku Matka Boska Skalmierzycka z Dzieciątkiem, koronowany 4 września 1966 roku w uroczystościach z udziałem ks. prymasa Stefana Wyszyńskiego, wśród wotów - srebrna tabliczka darowana w 1634 roku przez Władysława Wazę,
- płaskorzeźba ostatnia wieczerza z XIX wieku, autorstwa ludowego rzeźbiarza Jana Wawrzyńczaka,
- rzeźba św. Katarzyna z XIX wieku, autorstwa Jana Wawrzyńczka,
- nagrobek dziedzica pobliskich Śliwnik, oficera powstania listopadowego - Jana Nepomucena Niemojowskiego, z XIX wieku,
- wokół drzewa pomnikowe,
dom katolicki z 1909 roku,
- dąb posadzony 11 XI 1919 w I rocznicę odzyskania niepodległości.