Sąd Najwyższy (Japonia)
Japonia |
|
To jest artykuł z cyklu: |
| Wikiprojekt · Portal · Kategoria · Zadanie |
Japoński Sąd Najwyższy z siedzibą w Tokio jest najwyższym organem władzy sądowniczej w Japonii. Dzięki swojemu wielkiemu autorytetowi sąd może podejmować najważniejsze decyzje w zakresie prawa.
[edytuj] Historia
Pierwszy Sąd Najwyższy o zachodnim standardzie powstał w Japonii w 1875 roku. Został stworzony przez ówczesnego ministra sprawiedliwości. Ówczesny sąd posiadał 120 sędziów w obu cywilnym i kryminalnym departamencie. Departament kryminalny był sądem pierwszej instancji i rozpatrywał osobno przestępsta popełaniane wobec Cesarza oraz te popełaniane przeciwko prawu publicznemu. W 1947 roku powstała nowa forma Sądu Najwyższego, która została przyjęta przez japońską konstytucję pochodzącą z 1946 roku. Nowy sąd zaczął obrady w maju 1947, a jego siedzibą był Pałac Cesarski.
W 1974 roku Sąd Najwyższy przeprowadził się do tokijskiej dzielnicy Chiyoda, gdzie w 5 piętrowym budynku, urzęduje do dnia dzisiejszego.
[edytuj] Organizacja sądu
Sąd Najwyższy jest odpowiedzialny za nominacje sędziów niższych izb sądowniczych, regulacje procedur sądowniczy oraz utrzymanie dyscypliny w strukturach sądowniczych. Przewodniczący Sądu Najwyższego jest wybierany przez premiera, a zaprzysiężenia dokonuje Cesarz. Sąd Najwyższy jest jedynym sądem w Japonii, który ma prawo do kontroli niższych izb sędziowskich oraz interpretacji konstytucji. Oprócz tego sąd podejmuje decyzje w sprawach problematycznych względem konstytucji, w tym m.in sprawę legalności Japońskich Sił Samoobrony lub sponsorowania ceremoniałów Shintō przez osoby publiczne.