Rybołówstwo

Port rybacki Vlyhada (Santoryn w Grecji) - w centrum zdjęcia widoczne żółte sieci na przystani

Rybołówstwo - gałąź gospodarki obejmująca pozyskiwanie (połów) ryb i innych zwierząt oprócz wielorybów (wielorybnictwo), między innymi skorupiaków i mięczaków (frutti di mare - owoce morza) oraz roślin wodnych w celach spożywczych. Organizmy te wydobywa się zarówno na morzach i oceanach, jak i w rzekach i jeziorach, w celu ich spożycia lub dalszego przetworzenia (przemysł rybny). Rybołówstwo dzieli się na przybrzeżne i pełnomorskie.

Pierwotnie obok zbieractwa i łowiectwa stanowiło podstawę utrzymania się społeczeństw (mezolit).

Spis treści

[edytuj] Główne obszary wykonywania rybołówstwa

Główne akweny morskie, wykorzystywane do działalności rybackiej to rejony mieszania się wód o różnej temperaturze i zasoleniu. Są to przede wszystkim wody:

a także zimne wody Antarktyki oraz mórz szelfowych półkuli północnej, w tym Morza Bałtyckiego.

Połowy morskie i słodkowodne na świecie w 2005 roku:

(dane obejmują połowy ryb morskich, słodkowodnych, skorupiaków i innych bezkręgowców; nie uwzględniają połowów ssaków morskich, roślin wodnych, korali, pereł, gąbek i krokodyli)
Lp. Kraj tys. ton % prod. św.
1. Chiny Chiny 16 723 18,0
2. Peru Peru 9 386 10,1
3. Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone 4 875 5,3
4. Indonezja Indonezja 4 365 4,7
5. Chile Chile 4 291 4,6
6. Japonia Japonia 4 044 4,4
7. Indie Indie 3 481 3,8
8. Rosja Rosja 3 187 3,4
9. Tajlandia Tajlandia 2 594 2,8
10. Norwegia Norwegia 2 392 2,6
64. Polska Polska 156 0,2
Świat ŚWIAT 92 787 100,0

[edytuj] Rybołówstwo w Polsce

W Polsce prace badawcze na użytek rybołówstwa morskiego prowadzi Morski Instytut Rybacki w Gdyni. Nadzór nad tym sektorem gospodarki pełnią Okręgowe Inspektoraty Rybołówstwa Morskiego w Gdyni, Słupsku i Szczecinie. Główne polskie porty rybackie znajdują się w:

Ogółem na polskim wybrzeżu znajduje się 59 portów i przystani rybackich. W portach wymienionych powyżej można dokonywać rozładunku dorsza, jeśli jego łączna masa wynosi powyżej 750 kg. W pozostałych jest to zabronione.

Główne gatunki, poławianie w polskiej strefie ekonomicznej na Bałtyku to: szproty (59 430 ton w 2007 r.), dorsze, śledzie (22 088 ton w 2007 r.), łososie i trocie (140 tys. sztuk w 2007 r.), flądry (7 479 ton)i inne (głównie ryby słodkowodne, takie jak sandacz, leszcz, okoń, płoć). Połowy wykonuje 1,5 tysiąca łodzi i kutrów rybackich.

Na dalekich akwenach udział Polski w ogólnej liczbie połowów znacznie zmalał w ciągu ostatnich 20 lat, głównie z powodu zamknięcia 2 z 3 największych państwowych przedsiębiorstw połowowych: szczecińskiego 'Gryfu' i 'Odry' ze Świnoujścia. Obecnie ilość połowów dalekomorskich wykonywanych przez polskie jednostki kształtuje się na poziomie 50 tys. ton. Największy udział mają tu sardynki, kryl antarktyczny, sardynelle atlantyckie i dorsze.

Główne problemy rybołówstwa morskiego w Polsce to:

  • załamanie się niektórych populacji szprota i śledzia oraz obu bałtyckich populacji dorsza,[1]
  • zbyt niskie limity połowowe na dorsza (przynajmniej w opinii rybaków),
  • zbyt duży potencjał połowowy jednostek,
  • rozdrobnienie floty połowowej,
  • zaawansowany wiek jednostek,
  • zbyt niski udział rybołówstwa dalekomorskiego w ogólnej ilości połowów, wykonywanych przez polskie jednostki,
  • nieprecyzyjne i niekorzystne prawodawstwo.

Przypisy

  1. ↑ Rybołówstwo w Europie Nr. 29, 2006, s. 5-7

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

 

nowe rusztowania, wibratory do betonu, Pabianice, nawigacje gps, Przeprowadzki Kraków