Powstanie Bar-Kochby

To jest artykuł z cyklu
Starożytny Izrael

 p  d  e 
Srebrna tetradrachma z roku ok. 133. Awers: Światynia Jerozolimska. Rewers: tekst "Pierwszy rok po wyzwoleniu Izraela".

Powstanie Bar-Kochby (132-135) – druga wojna żydowsko-rzymska, mająca na celu zrzucenie zwierzchnictwa Cesarstwa Rzymskiego nad prowincją Judeą.

Spis treści

[edytuj] Historia

W 129 roku cesarz rzymski Hadrian wydał zarządzenie, aby na miejscu zburzonej Świątyni Jerozolimskiej zbudować świątynię Jowisza Kapitolińskiego. Miasto Jerozolima miało być przy tym całkowicie przebudowane na wzór hellenistyczny i służyć jako kolonia rzymska. Ponadto zabroniono Żydom obrzezania, karząc za to śmiercią.

W wyniku tych prześladowań, w 132 roku wybuchło kolejne powstanie żydowskie. Wodzem powstania, z tytułem "księcia Izraela" (hebr. nasi ha-Jisrael), został Szymon ben Koziba (inaczej Szymon Bar-Kochba), a arcykapłanem jego wuj Eleazar syn Charsoma. Obaj przywódcy wywodzili się z rodu Hasmoneuszy.

W wyniku walk Żydzi wyzwolili cały obszar prowincji wraz z Jerozolimą i ruinami Świątyni, w których wznowiono służbę ofiarniczą. W sumie powstańcy zdobyli ok. 50 twierdz oraz ok. 1000 miast i wsi.

Cesarz Hadrian wezwał z Brytanii generała Julisza Sewera oraz Kwintusa Lolliusza Urbikusa, a wojska ściągnięto aż znad Dunaju[1]. W 135 roku Rzymianie wkroczyli do Judei, rozpoczynając ciężkie walki z żydowskimi powstańcami. Latem 135 roku Rzymianie zdobyli Jerozolimę. Jako ostatni punkt oporu w Galilei padła twierdza Bethar, na południe od Cezarei. Była to siedziba Sanhedrynu i zarazem miejsce przebywania Szymona Bar-Kochby. Zamordowani zostali niemal wszyscy obrońcy, a pozostałych przy życiu sprzedano jako niewolników.

Ogółem podczas walk Rzymianie zburzyli 50 twierdz oraz 985 miast i wsi. Zginęło ok. 580 tysięcy Żydów[2].

Wzgórze świątynne w Jerozolimie zostało zaorane. Stanęła tam świątynia Jowisza i posąg Hadriana. Miasto nazwano Colonia Aelia Capitolina i uczyniono z niej kolonię dla wysłużonych żołnierzy syryjskich i fenickich. Judea opustoszała. Zakazano praktyk Judaizmu. Nazwę kraju zmieniono z Judei na Syria Palestina (Syria palestyńska, czyli filistyńska).

Za Antoninusa Piusa, w 197 i 351-352 w Palestynie wybuchły kolejne powstania żydowskie. Zostały jednak bardzo szybko stłumione.

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. livius.org account (Legio XXII Deiotariana)
  2. The 'Five Good Emperors' (roman-empire.net)

[edytuj] Linki zewnętrzne

 

Noclegi Karwia, rivers, zdjęcia ślubne, CRM system, Pabianice