kraj Napoleona

Układ kontynentów 550 mln lat temu - widok od strony bieguna południowego

Pannocja – hipotetyczny superkontynent istniejący w neoproterozoiku (utworzony około 600 mln lat temu, który uległ rozpadowi po zaledwie 60 mln lat).

[edytuj] Historia geologiczna

Superkontynent ten utworzył się po rozpadzie Rodinii. Rozszerzanie się oceanu Panthalassa, który rozerwał Rodinię i zamykanie Oceanu Panafrykańskiego pociągnęło za sobą kontynenty, które zderzyły się ponownie w innej konfiguracji. Zderzenie wypiętrzyło dookoła centralnego kratonu Konga masyw górski, scalając późniejszy kontynent afrykański (zdarzenie to nazywa się orogenezą panafrykańską).

Pannocja powstała z połączenia Protogondwany z Protolaurazją (którą tworzyły Laurencja, Bałtyka, Amazonia i Syberia). Pannocja znajdowała się głównie na półkuli południowej, jednak fragment późniejszej Gondwany położony był prawie południkowo. Taki układ mas lądowych miał poważny wpływ na klimat Ziemi^[1]; pod koniec proterozoiku na Ziemi panowało potężne zlodowacenie, być może obejmujące obszar całej planety (patrz: Ziemia-śnieżka).

Pod koniec proterozoiku Pannocja rozpadła się na Gondwanę, Laurencję, Bałtykę oraz Syberię na skutek otworzenia się oceanów Japetus i Paleotetydy. Nie jest pewne, czy mniejsze kontynenty nie odłączyły się od Gondwany wcześniej i jednolity kontynent Pannocji de facto nigdy nie powstał.

Przypisy

[edytuj] Zobacz też

• Rodinia
• Proterozoik

[edytuj] Bibliografia

• S.M. Stanley Historia Ziemi, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 2005, ISBN 83-01-14438-6

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Paleomap Project - Late Precambrian Supercontinent and Ice House World (en)