Pajęczaki

Ten artykuł dotyczy gromady stawonogów. Zobacz też: miejsowość Pajęczak w woj. dolnośląskim.
Pajęczaki

Pająk krzyżak
Systematyka
Domena eukarioty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Podtyp szczękoczułkowce
Gromada pajęczaki
Nazwa systematyczna
Arachnida
(zobacz przypis)
Systematyka w Wikispecies
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Pajęczaki (Arachnida[1]) - gromada stawonogów obejmująca przeszło 60 tys. gatunków sklasyfikowanych w 11 rzędach.

Istnieją dowody potwierdzające fakt, że pajęczaki istniały już 400 mln lat temu i były pionierami życia na lądzie.

Spis treści

[edytuj] Budowa

Przedstawiciele pajęczaków osiągają od ok. 0,1 mm do ponad 30 cm długości. Ciało pajęczaka zbudowane jest z dwóch zasadniczych części: część przednia zwana jest głowotułowiem i – jak sama nazwa wskazuje – w jej skład wchodzą połączone głowa i tułów. Część tylna nosi nazwę odwłoku i zawiera organy rozrodcze i trawienne. Pajęczaki posiadają 6 par odnóży, dwie pierwsze pary przekształcone są w szczękoczułki i nogogłaszczki, pozostałe 4 pary na głowotułowiu są odnóżami krocznymi(lokomocyjnymi).

Krzyżak ogrodowy

Znajdujące się z przodu nogogłaszczki nie służą do chodzenia, ale do orientacji w terenie, odżywiania się i magazynowania nasienia. Przy otworze gębowym znajduje się para szczękoczułek służących do przekłuwania ofiary, obrony oraz do kopania nor w ziemi lub innych czynności. Ciało pajęczaków pokryte jest oskórkiem chitynowym. Pod nim znajduje się jednowarstwowy nabłonek tworzący oskórek.

Budowa szczękoczułka

[edytuj] Tryb życia

Większość pajęczaków prowadzi drapieżny tryb życia, część, np. roztocze, są pasożytami, w większości zewnętrznymi. Czasem przenoszą choroby. Środowiskiem życia większości pajęczaków jest ląd.W większości prowadzą nocny tryb życia. Niektóre wyjątki, takie jak np. pająk topik żyją w wodzie.

[edytuj] Oddychanie

Oddychają tchawkami (kapturce, zaleszczotki, solpugi, kosarze, roztocze) lub płucotchawkami (skorpiony, biczykoodwłokowce, rozłupnogłowce, tępoodwłokowce i większość pająków). Głaszczkochody i niektóre roztocze oddychają całą powierzchnią ciała.

Zakończenie nogi pająka

Ich układ oddechowy składa się z: - 2 płucotchawek - 2 par tchawek

[edytuj] Odżywianie

Przeważająca większość pajęczaków to formy drapieżne; niektóre z nich nie gardzą też pokarmem roślinnym. Roztocza odżywiają się resztkami organicznymi, samice niektórych gatunków pasożytniczych odżywiają się krwią kręgowców.Układ pokarmowy pajęczaków składa się z: - otworu gębowego - przełyku - żołądka - jelita przedniego - jelita środkowego (wydziela soki trawienne) - jelita tylnego - odbytu (znajdującego się na odwłoku)

[edytuj] Układ krążenia

Uklad krwionośny jest zależny od typu narządów oddechowych. Jeżeli występują płucotchawki to system naczyń jest liczny, natomiast w przypadku tchawek, które są narządami doprowadzającymi tlen do wszystkich tkanek, system naczyń jest znacznie zredukowany. Bezbarwna krew rozprowadzona jest po całym ciele systemem naczyń krwionośnych. Układ krwionośny jest otwarty. Naczynia krwionośne pełnią funkcję tętnic, naczynia żylne - żył. Szczególną złożoność układu krwionośnego obserwuje się u skorpionów. Serce zlokalizowane jest w odwłoku (u form prymitywnych wykazuje przewężenia zgodne z metamerią odwłoka). U większości roztoczy serce zanikło lub uległo redukcji. U bardzo drobnych roztoczy układ krwionośny nie występuje.

[edytuj] Wydalanie

Do jelita otwierają się cewki Malpighiego (pochodzenia endodermalnego). Substancją wydalaną jest guanina. Parzyste gruczoły koksalne w głowotułowiu połączone z pęcherzem mają ujście u nasady tylnych odnóży.

[edytuj] Zmysły

Narządami dotyku są włoski, głównie na nogogłaszczkach. Wszystkie pajęczaki (poza roztoczami) mają oczy umiejscowione na górnej części głowotułowia. Różna liczba i umiejscowienie oczu są cechą systematyczną. Ich układ nerwowy to zwój podprzełykowy. Od niego odchodzą 2 pnie nerwowe. Jest on łańcuszkowy, jak u owadów. Dotyk Jest to podstawowy zmysł pająka. Włoski są odpowiedzialne za wyczuwanie drgań sieci, a bardziej wyspecjalizowane - trichobotia - wyczuwają drgania powietrza. Innym narządem odbierającym te bodźce są narządy szczelinowate - występujące pojedynczo lub w grupach (narządy lirowate). Są one narządami proproreceptywnymi, co znaczy, że odbierają informacje o napięciu poszczególnych części kuticuli - np. stawów. Węch Narządy węchowe zlokalizowane są na górnej stronie stopy. Smak Smak odbierany jest przez komórki smakowe zgrupowane w bocznej ścianie gardzieli. Wzrok Pająki posiadają 8, 6 a czasem są całkowicie pozbawione oczu, jednak najczęściej mamy do czynienia z ośmioma. Ten zmysł u większości pająków nie odgrywa znaczącej roli i służy jedynie odróżnieniu dnia od nocy - tak jest i u ptaszników. Wyjątkiem są tu skakuny, których wzrok jest doskonały. Oczy pająków można podzielić na dwie grupy: oczy główne - dzienne - i boczne, nocne.

[edytuj] Rozmnażanie

Pajęczaki są rozdzielnopłciowe, przechodzą rozwój prosty z wyjątkiem roztoczy, u których występują stadia larwalne. Mocno zaznaczony jest dymorfizm płciowy, w niektórych przypadkach występuje kanibalizm, polegający na tym, że samiec (mniejszy od samicy) po zapłodnieniu pada jej ofiarą. Narządy rozrodcze znajdują się w odwłoku.

Narządy męskie
Narządy żeńskie
  • nieparzyste jajniki
  • 2 jajowody
  • pochwa
  • otwór płciowy między przetchlinkami prowadzącymi do płuc lub tchawek

[edytuj] Systematyka

Rzędy:

Niektórzy rząd roztocze dzielą na trzy podrzędy:

Inni biczykoodwłokowce, rozłupnogłowce i tępoodwłokowce łączą w jeden rząd:

[edytuj] Okres istnienia

Okres istnienia
Pajęczaki
← mln lat temu
 
← 4,6 mld 542 488 444 416 359 299 251 200 145 65 23 2

[edytuj] Znaczenie pajęczaków

  • pająki są głównymi wrogami wielu szkodliwych gatunków owadów, np. zaleszczotek pospolity żywi się larwami moli, roztoczami, itp.
  • ze względu na występowanie w dużych ilościach (np. na 1 m² pola koniczyny może występować od 160 do 250 pająków) mają ogromne znaczenie zwłaszcza w ekosystemach zmienionych przez gospodarkę ludzką;
  • są regulatorami liczebności zwierząt (skorpiony, jadowite pająki);
  • powodują niszczenie drzew, krzewów i innych upraw (wiele gatunków roztoczy ssie soki roślinne);
  • atakują zgromadzone zapasy żywności i inne materiały (np. roztocz serowy, rozkruszek mączny);
  • wywołują choroby:

świerzbowiec ludzki - świerzb;

Przypisy

  1. Za autora nazwy Arachnida większość źródeł uznaje Georges'a Cuviera (1812). Prawdopodobnie po raz pierwszy użył tej nazwy Pierre André Latreille w 1810 w pracy: Latreille, P. A. Considérations générales sur l'ordre naturel des Animaux composant la classe des Crustaces, des Arachnides et des Insectes. Paris, 444 pp. (Araneae, pp. 119-129).

 

Domy, Newcastle Airport Parking, forum webmastera, spawalnictwo, house painters