Dynastia Orańska-Nassau
Dynastia Orańska-Nassau (hol. Oranje-Nassau, ang. i fr. Orange-Nassau) – rodzina panująca w Holandii od czasów Wilhelma I Orańskiego, który zorganizował powstanie przeciwko Hiszpanii i uzyskał niepodległość Niderlandów.
Ród powstał z wyniku małżeństwa Henryka III – niemieckiego księcia Nassau-Breda i Klaudii de Châlon-Orange z francuskiej Burgundii. Ich syn René de Châlon pierwszy przyjął rodowe nazwisko "Orange-Nassau". Pod koniec XVII w. przedstawiciel rodziny zasiadł na tronie brytyjskim – Wilhelm III Orański
Z rodowym tytułem Oranje (Orange) kojarzona była barwa pomarańczowa, czego efektem jest współczesne postrzeganie w Holandii tego koloru jako nieoficjalnego symbolu narodowego, łączonego często z flagą narodową Holandii. Kolor ten jest też barwą reprezentacji Holandii w piłce nożnej. Na Wyspach Brytyjskich kolor pomarańczowy stał się zaś symbolem wojujących protestantów, zwłaszcza w Ulsterze, postrzegających Wilhelma III jako swego wodza i dobroczyńcę – stąd termin oranżyzm i kolor pomarańczowy we fladze Irlandii mającej w pierwotnym zamyśle autorów pojednać protestantów z katolikami.
Spis treści |
[edytuj] Polonica
W XIX w. właścicielką dóbr na ziemi kłodzkiej (województwo dolnośląskie), będących wówczas pod panowaniem Prus, była królewna Marianna Orańska, córka króla Wilhelma I i królewny pruskiej, Fryderyki Luizy (Wilhelminy von Hohenzollern). Rodzina królewska niechętnie jednak przyznaje się do tej krewnej, ze względu na mezalians. Opracowania historyczne mówią przy tym o romantycznej miłości[1].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Krzysztof R. Mazurski Miłość i dramaty królewny Marianny, Sudety – Oficyna Wydawnicza Oddziału Wrocławskiego PTTK, Wrocław 2000, ISBN 83-87320-66-8