Oman

Ten artykuł dotyczy państwa w Azji. Zobacz też: oman - roślina z rodziny astrowatych.
سلطنة عُمان
Sułtanat Omanu
Flaga Omanu
Godło Omanu
Flaga Omanu Godło Omanu
Hymn: Hymn Sułtana
Położenie Omanu
Język urzędowy arabski
Stolica Maskat
Ustrój polityczny monarchia absolutna
Głowa państwa sułtan Kabus ibn-Said
Szef rządu sułtan Kabus ibn-Said
Powierzchnia
 • całkowita
 • wody śródlądowe
82. na świecie
309 500 km²
0%
Liczba ludności (2008)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia
134. na świecie
3 312 000[1]
10,7 osób/km²
Jednostka monetarna rial omański (OMR)
Niepodległość od Wielkiej Brytanii
20 grudnia 1951
Religia dominująca islam
Strefa czasowa UTC +4
Kod ISO 3166 OM
Domena internetowa .om
Kod samochodowy OM
Kod telefoniczny +968
Mapa Omanu
1  Dane szacunkowe na lipiec 2008 roku, podane za CIA The World Factbook (Źródło:CIA) (en)

Oman (عُمان Uman; Sułtanat Omanu - سلطنة عُمان Saltanat Uman) – państwo w Azji, leżące na Półwyspie Arabskim, nad Morzem Arabskim i Zatoką Omańską. Graniczy z Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi, Arabią Saudyjską i Jemenem. Stolica mieści się w mieście Maskat. Oman należy do Ligi Państw Arabskich.

Spis treści

[edytuj] Geografia

Oman położony jest w południowo-wschodniej części Półwyspu Arabskiego, nad morzem Arabskim.

Teren Omanu jest w dużej części płaski w zachodniej części kraju znajduje się pustynia Ar-Rub al-Chali. W Omanie panuje klimat zwrotnikowy, suchy - w styczniu około 20°C, a w lipcu najwyższe temperatury to ok. 50°C. Dominują pustynie i półpustynie z dolinami uedów.

[edytuj] Historia

Oman był położony na ważnych szlakach handlowych, dlatego już w drugim tysiącleciu p.n.e. produkowano kadzidła, wtedy też był bogatym i ważnym państwem. Znajdowało się tam miasto Iram. Przed islamizacją w VII wieku kraj był często niszczony przez wojny plemienne i perskie najazdy. W VIII wieku mieszkańcy Omanu przyjęli doktrynę ibadycką islamu i pod rządami wybranego przez siebie imama uniezależnili się od kalifatu Abbasydów. W X wieku kraj został podbity przez Seldżuków. Obieralni imamowie rządzili Omanem do XVIII wieku. W 1507 do portu zaczęli przypływać Portugalczycy i osiedlać się. W 1515 założyli obecną stolicę Omanu - Maskat. W 1650 Portugalczycy zostali wyparci przez Arabów, jednak w czasach nowożytnych Oman był także kilkakrotnie krótkotrwale okupowany przez Turcję i Persję. Obecnie panująca dynastia doszła do władzy pod koniec XVIII wieku. Następnie Oman popadł w zależność od Wielkiej Brytanii, stając się jej protektoratem w 1891 (formalnie zniesiony dopiero w 1971). Bunty plemion z głębi kraju przeciwko władzy sułtana doprowadziły do podpisania przy udziale Brytyjczyków porozumienia, w wyniku którego w okresie 1913-1957 istniały dwa quasi-państwa: sułtanat Maskatu i imamat Omanu. W 1951, na mocy układu z sułtanem, którym był wówczas Said III ibn-Taimur, Wielka Brytania uznała niepodległość Omanu jako jednego państwa (Sułtanat Maskatu i Omanu). Lata 1965-1975 to okres walki wojsk rządowych z popieraną przez Jemen Południowy lewicową partyzantką w regionie Zufar. W 1970 po pałacowym zamachu stanu panującego sułtana zastąpił jego syn - Kabus ibn-Said, który zmienił oficjalną nazwę państwa na Sułtanat Omanu. W 1975 Oman został ostatecznie zjednoczony przez sułtana. Znaczne dochody Omanu pochodzą z eksploatowanych od lat 50. XX wieku bogatych złóż ropy naftowej.

[edytuj] Ustrój polityczny

Monarchia absolutna, głową państwa, szefem rządu, ministrem spraw zagranicznych, obrony i finansów jest obecnie sułtan Kabus ibn-Said. W kraju nie ma parlamentu, konstytucji i partii politycznych, obowiązuje prawo muzułmańskie Szariat.

[edytuj] Podział administracyjny

Oman podzielony jest na 5 regionów (mintakat) i 3 gubernatorstwa (muhafazy):

Podział administracyjny Omanu
Nazwa arabska Nazwa polska[1]
1 ظفار Muhafaza Zufar
2 الوسطى Mintakat Al-Wusta
3 الظاهرة‎ Mintakat Az-Zahira
4 الداخلية‎ Mintakat Ad-Dachilijja
5 الشرقية Mintakat Asz-Szarkijja
6 الباطنة Mintakat Al-Batina
7 مسقط Muhafaza Maskat
8 مسندم‎ Muhafaza Musandam
  1. Standardowa transkrypcja polska nazwy arabskiej lub egzonim, jeśli istnieje

Dalszy podział obejmuje 41 prowincji.

Główne miasta Omanu to Maskat (stolica państwa), Suhar, Ar-Rustak, Nizwa, Sur, Al-Burajmi, Al-Chabura, Al-Mudajbi, Al-Masnaa, As-Sib, As-Suwajk, Bawszar.

[edytuj] Ludność

Wykres przedstawiający wzrost ludności Omanu w latach 1961-2003

Skład etniczny: Arabowie omańscy (74%), Hindusi, Pakistańczycy i Filipińczycy (21%), Arabowie nie pochodzący z Omanu, Persowie, imigranci z krajów Afryki wschodniej.

W kraju jest wysoki przyrost naturalny 3,32% rocznie. Najwięcej ludności skupia się na wybrzeżu Zatoki Omańskiej. W miastach mieszka 12% ludności Omanu.

Średnia długość życia: mężczyźni 72 lata, kobiet 76 lat Językiem urzędowym jest arabski, inne języki to między innymi perski, urdu.

Religie: islam (głównie ibadyci – 75% i sunnici – 20%), hinduizm, chrześcijaństwo.

[edytuj] Gospodarka

Pustynia w Omanie
Oaza na pustyni w Omanie
Zdjęcie Omanu z kosmosu

Najwięcej zysku przynosi Omanowi eksport ropy naftowej. Ważną rolę odgrywa przemysł.

Produkt krajowy brutto na jednego mieszkańca wynosi 9294 USD.

[edytuj] Rolnictwo

Rolnictwo w Omanie jest słabo rozwinięte, bo użytki rolne zajmują tylko 5% terenu kraju. Rolnicy najczęściej uprawiają palmę daktylową, lucernę, banany, trzcinę cukrową oraz warzywa, tytoń i niewielkie ilości zbóż.

[edytuj] Transport i łączność

Sieć transportowa w Omanie jest w rozbudowie. Główny szlak stanowi szosa Maskat-Salala. Międzynarodowe lotnisko znajduje się w Maskat.

[edytuj] Handel zagraniczny

Oman głównie handluje ropą naftową, miedzią, rybami, owocami i tytoniem. Główni partnerzy handlowi to: Japonia, Wielka Brytania, Singapur, USA i Zjednoczone Emiraty Arabskie

[edytuj] Nauka

Nauką w Omanie kieruje minister kultury. Finansuje on też wydobycie ropy naftowej i dostawy wody pitnej. W Omanie znajduje się jeden uniwersytet mieszczący się w stolicy Omanu Maskacie.

 

Tonery Canon, Klocki hamulcowe, odchudzające zioła, bielizna, dieta cud