Maroko Hiszpańskie
| الاحتلال الاسباني للم Protectorado español de Marruecos Maroko Hiszpańskie |
||||
|
||||
|
||||
| Język urzędowy | hiszpański i arabski | |||
| Stolica | Tetuan | |||
| Status terytorium | sułtanat, protektorat | |||
| Zależne od | Hiszpanii | |||
| Ostatnia głowa terytorium | sułtan Muhammad V | |||
| Ostatni następca tronu | książę Hassan | |||
| Jednostka monetarna | Peseta hiszpańska (PTS) | |||
| Traktat z Fezu | dający Hiszpanii prawo do administracji północnym Marokiem jako protektoratem. 1912 |
|||
| Zjednoczenie | z niepodległym sułtanatem Maroka kwiecień 1956 |
|||
| Religia dominująca | Islam | |||
| Strefa czasowa | UTC +1 | |||
 |
||||
Maroko Hiszpańskie (arab. الاحتلال الاسباني للمغرب, hiszp. Protectorado español de Marruecos) - dawna kolonia Hiszpanii w Afryce Północnej. Na mocy Traktatu z Fezu w 1912 Hiszpania objęła protektoratem północne (w rejonie cieśniny gibraltarskiej) i południowe (na granicy z Saharą Hiszpańską) Maroko. Obie części były oddzielone od siebie terytoriami marokańskimi pod protektoratem francuskim. Stolicą kolonii było Tetuan. W latach 1921-1926 na północy trwała wojna z plemionami zamieszkującymi góry Rif, czego efektem była czasowa secesja tego obszaru pod nazwą Republika Rif.
Gdy w 1956 Francuzi wycofali się z południowej części Maroka, Hiszpania przekazała Maroku swoje terytorium, zachowując jednak Ceutę, Melillę, Sidi Ifni i region Tarfaja. Szybko wybuchły walki z Marokiem o te terytoria. W 1958 Hiszpanie wycofali się z Tarfaji, zaś w 1969 z Sidi Ifni. Ceuta i Melilla dalej należą do Hiszpanii.