Krosno Odrzańskie

Współrzędne: 52°02' N 15°06' E52.0333333 15.1 (Krosno Odrzańskie)

Krosno Odrzańskie

Herb Krosna Odrzańskiego

Województwo

lubuskie

Powiat

krośnieński (lubuski)

Gmina
- rodzaj

Krosno Odrzańskie
miejsko-wiejska

Prawa miejskie

przed 1238

Burmistrz

Andrzej Chinalski
(e-mail)

Powierzchnia

8,11 km²

Położenie

52° 02' N
15° 06' E

Wysokość

38-85 m n.p.m.

Ludność (2004)
• liczba ludności
• gęstość

12 000
ok. 1600 os./km²

Strefa numeracyjna
(do 2005)

0-68

Kod pocztowy

66-600 do 66-603

Tablice rejestracyjne

FKR

Położenie na mapie Polski

Krosno Odrzańskie

TERC10
(TERYT)

4081102064

Miasta partnerskie

Schwarzheide

Karcag

Eemsmond

Bremervoerde

Urząd miejski³

ul. Parkowa 1 66-600 Krosno Odrzańskie
tel. 068 3835017; faks 068 3835122
(e-mail)

Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Strona internetowa miasta

Fara Maryjna

Krosno Odrzańskie (niem. Crossen an der Oder) to miasto powiatowe w województwie lubuskim, w Dolinie Środkowej Odry, nad Odrą u ujścia Bobru. Znajdują się tu siedziby Lubuskiego Oddziału Straży Granicznej, Komend powiatowych straży pożarnej i policji, szpitala powiatowego.

[edytuj] Historia

Pierwsze wzmianki pisemne o mieście w 1005 r. w kronice biskupa Thietmara z Merseburga, miejsce walk Bolesława Chrobrego z cesarzem Henrykiem II w roku 1005 i 1015 – bitwa pod Krosnem Odrzańskim, prawa miejskie przed 1238 r. (1232?) z rąk Henryka Brodatego, do 1482 r. w granicach Księstwa głogowskiego, później we władaniu Brandenburgii. Miasto mocno zniszczone w czasie wojny 30-letniej i III wojny śląskiej.

Rozwój miasta w XIX w., powstanie zakładów przemysłowych; budowa linii kolejowych: w 1870 do Gubina i Zielonej Góry, w 1913 do Lubska (obecnie częściowo rozebrana). W czasie I wojny światowej na obrzeżach miasta duży obóz jeniecki; duże zniszczenia (60-70% zabudowy) w 1945 r., miasto spalone przez odziały sowieckie. Od 1945 do 1948 miasto nosiło nazwę Krosno nad Odrą.

[edytuj] Kalendarium od 1005 do 1476

1005 - pierwsza pisemna wzmianka o mieście
1015 - bitwa pod Krosnem Odrzańskim
1138 - po śmierci Bolesława Krzywoustego Krosno wchodzi w skład dzielnicy śląskiej
1232 - domniemana data nadania praw miejskich
1238 - na zamku w Krośnie umiera Henryk I Brodaty
1241 - pod Legnicą ginie Henryk II Pobożny, podział księstwa między jego synów

XIII-XV wiek przynależność miasta do księstwa głogowskiego

1317 - z rąk margrabiów brandenburskich Krosno otrzymuje pełne prawo magdeburskie

XIV wiek - działa w mieście mennica książęca

1476 - umiera ostatni książę głogowski Henryk XI
1476 -1482 Wojna o sukcesję głogowską
1477 -oblężenie miasta przez księcia Jana II Szalonego
1478 -krośnianie biorą udział w wyprawie po stronie Brandenburczyków, pokonani pod Leśniowem Wielkim
1482 - układ w Kamieńcu Ząbkowickim, miasto przechodzi pod władanie Brandenburgii

[edytuj] Kalendarium od 1482 do 2005

XVI wiek - w mieście zwycięża protestantyzm
1618-1648- Wojna XXX-letnia, miasto zajmowane na przemian przez Szwedów i wojska cesarskie, miasto uczynione twierdzą
1699- W Krośnie wyszły drukiem "Bajki Ezopa" - Kazimierza Niemirycza, poety,arianina wówczas mieszkającego w Czarnowie.
1701-Krosno w Królestwie Prus
1756-1763- wojna siedmioletnia, po bitwie pod Kijami
23 czerwca 1759 miasto zajmują i rabują Rosjanie
1806- miasto zajmują oddziały francuskie
1813- przez miasto przeciąga pochód ze zwłokami księcia Józefa Poniatowskiego, mieszczanie oddają księciu hołd
XIX wiek- początki przemysłu
1870- powstaje pierwsza linia kolejowa
1871- Krosno w granicach Cesarstwa Niemiec
1914- w czasie I wojny światowej w mieście powstaje obóz jeniecki
1919- w obozie przebywają jeńcy - powstańcy wielkopolscy
20 lutego 1945 miasto zajmują odziały sowieckie, zniszczenia 60-70%
maj 1945- miasto przejmuje administracja polska
2005- miasto obchodzi symboliczne tysiąclecie istnienia grodu

[edytuj] Zabytki i atrakcje

Krosno Odrzańskie - widok ze skarpy na zabudowania zamku

Krosno Odrzańskie - widok ze skarpy na zabudowania zamku(zbliżenie)

ruiny zamku piastowskiego: zbudowany prawdopodobnie w pocz. XIII w. przez Henryka I Brodatego, miejsce jego śmierci w 1238 r., miejsce schronienia jego żony Jadwigi i synowej Anny podczas najazdu tatarskiego w 1241 r. Od XVI w. siedziba wdów po elektorach brandenburskich, później koszary; niszczony licznymi wojnami, spalony w 1945 r., w odbudowanej części bramnej muzeum regionalne i punkt informacji turystycznej.

kościół parafialny pod wezwaniem Świętej Jadwigi Śląskiej z XVIII w.
kościół pod wezwaniem Świętego Andrzeja – neogotycki ( XIX w.), projekt Ferdinanda Martiusa poprawiony przez Karla Friedricha Schinkla
fragment dawnych murów miejskich z prostokątną czatownią
kamienice mieszczańskie z XVIII i XIX w.