Kosynierzy

Michał Stachowicz, Kosynierzy chłopskiego pospolitego ruszenia z 1794 roku
Michał Stachowicz, Kosynierzy chłopskiego pospolitego ruszenia z 1794 roku
płk Emilia Plater na czele kosynierów w 1831, obraz Jana Rosena
płk Emilia Plater na czele kosynierów w 1831, obraz Jana Rosena

Kosynierzy – zwyczajowe określenie ochotniczych oddziałów wojskowych uzbrojonych w kosy bojowe. Nazwa zazwyczaj odnosi się do okresu, insurekcji kościuszkowskiej.

Bracia generał Jan i Andrzej Slascy, ziemianie z krakowskiego wystawili własnym sumptem liczące 2000 piechurów oddziały chłopskie, których podstawowym wyposażeniem były kosy bojowe. Członków tych oddziałów, tworzących tzw. "milicję krakowską" nazwano wówczas "kosynierami". Oddziały kosynierów wzięły udział w większości bitew insurekcji, a w bitwie pod Racławicami szarża kosynierów na obsługę armat rosyjskich miała dla losów tej bitwy znaczenie rozstrzygające. Na potrzeby szkolenia oraz dowodzenia oddziałami kosynierów opracowany został wówczas podręcznik pt.: Krótka nauka o kosach i pikach, autorstwa Chrystiana Piotra Aignera. Oddziały kosynierów brały udział także w powstaniu listopadowym (bitwa pod Ostrołęką) i powstaniu styczniowym (m. in . w bitwach pod Węgrowem i pod Grochowiskami). W czasie kampanii wrześniowej 1939 powstała jednostka kosynierów gdyńskich.

Kosynierzy pojawiali się także podczas powstań chłopskich w Słowenii.

Mianem "Kosynierzy" określają także kibice i dziennikarze sportowi zawodników - koszykarzy klubu Śląsk Wrocław.

[edytuj] Zobacz też:

 

zmarszczki, Monitory dotykowe, apteka internetowa, producent guzików, pokoje do wynajęcia Warszawa