Kamelia japońska
| Kamelia japońska | |
| Systematyka wg Reveala | |
| Domena | jądrowce |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | naczyniowe |
| Nadgromada | nasienne |
| Gromada | okrytonasienne |
| Klasa | Rosopsida |
| Rząd | herbatowce |
| Rodzina | herbatowate |
| Rodzaj | kamelia |
| Gatunek | kamelia japońska |
| Nazwa systematyczna | |
| Camellia japonica L. | |
Kamelia japońska (Camellia japonica) – gatunek rośliny z rodziny herbatowatych (Theaceae). Pochodzi z górskich rejonów Japonii, północnych Chin i Korei, gdzie stanowi podszycie lasów.
[edytuj] Charakterystyka
- Pokrój
- Wieczniezielony krzew o wysokości do 10 (15) m.
- Liście
- Skórzaste, błyszczące, eliptycznie lancetowate z piłkowanymi brzegami.
- Kwiaty
- Bardzo ładne, bezwonne, o różnych (zależnie od odmiany) kolorach: białym, różowym, ciemnoczerwonym. Mają średnicę 3-4 cm ( u niektórych odmian do 12 cm), kielich 5-9 działkowy, koronę 5-7 płatkową, 1 słupek i liczne pręciki dołem zrośnięte w rurkę.
- Owoc
- Zawierająca duże nasiona zdrewniała torebka o gruszkowatym lub kulistym kształcie.
[edytuj] Zastosowanie
- Roślina lecznicza:
- Surowiec: liście, nasiona. W liściach występują spore ilości olejku eterycznego (do 1%), w którym znajduje się do 95% eugenolu, w nasionach - glikozyd kamelina.
- Działanie i zastosowanie: Z olejku pozyskiwanego ze świeżych liści podczas destylacji z parą wodną, produkuje się pasty i mazidła oraz preparaty stosowane w stomatologii. Mają one bardzo silne działanie bakteriobójcze.
W warunkach domowych można używać naparów z liści do przemywania ropiejących i trudno gojących się ran, wyprysków, krost, a także do płukania jamy ustnej w jej stanach zapalnych. W tym ostatnim wypadku najlepiej łączyć kamelię z innymi ziołami o podobnym działaniu, na przykład z szałwią. Nasiona dostarczają glikozydu kameliny, służącego do produkcji leków nasercowych.[potrzebne źródło]
- Roślina ozdobna. Jest uprawiana dość pospolicie w licznych rejonach o ciepłym klimacie. U nas czasami jest uprawiana jako roślina doniczkowa. Wśród licznych odmian uprawnych występują kultywary o pełnych kwiatach.
[edytuj] Bibliografia
- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.