Jethro Tull
| Jethro Tull | |
Ian Anderson (z lewej) i Martin Barre (z prawej) podczas koncertu Jethro Tull w Mediolanie. |
|
| Rok założenia | 1967 |
| Pochodzenie | |
| Gatunek | folk rock rock progresywny |
| Aktualni członkowie | |
| Ian Anderson Martin Barre Doane Perry Andrew Giddings Jonathan Noyce |
|
| Byli członkowie | |
| Mick Abrahams Glenn Cornick Clive Bunker John Evan Jeffrey Hammond Barriemore Barlow John Glascock David Palmer Dave Pegg Mark Craney Eddie Jobson Gerry Conway Peter-John Vettese Don Airey Maartin Allcock Dave Mattacks Tony Iommi |
|
| Strona internetowa | |
Jethro Tull – brytyjski zespół rockowy reprezentujący style: white blues, folk rock, progresywny rock i hard rock.
Nazwa zespołu pochodzi od nazwiska żyjącego na przełomie XVII i XVIII wieku angielskiego agronoma.
Spis treści |
[edytuj] Historia grupy
Grupa została założona w 1967 i istnieje do dziś. Skład zespołu zmieniał się na przestrzeni lat, lecz jego filarem, nadającym mu kształt artystyczny, pozostaje cały czas ekstrawagancki lider – flecista Ian Anderson. Grupa wypracowała charakterystyczne brzmienie oparte na rytmicznej grze perkusji, basu, gitary prowadzącej i instrumentów klawiszowych, sporadycznie grających melodyjne riffy, połączone z wibrującym dźwiękiem fletu i bardzo charakterystycznym, załamującym się śpiewem Andersona. Teksty piosenek są bardzo poetyckie, często ironiczne i prowokacyjne.
W pierwszych latach działalności zespół grał popularny wtedy white blues, na skutek czego powstały płyty This Was i Stand Up oraz brytyjski folk rock, który z kolei usłyszeć mamy okazję na III albumie studyjnym Benefit. W roku 1971 grupa odeszła w kierunku hard rocka i wzorując się częściowo na bardzo popularnym wtedy Led Zeppelin, stworzył album Aqualung. Podążając dalej za tym, co modne, zespół w 1972 wszedł w nurt rocka progresywnego. Tak zrodziły się wspaniałe Thick as a Brick, a później A Passion Play. Lata te można określić mianem "złotego okresu" zespołu, ponieważ kolejne albumy nie odniosły tak ogromnych sukcesów, jak poprzednie. Ostatni z wyżej wymienionych longplayów spotkał się z dużą dawką krytyki ze strony dziennikarzy, z kolei następne War Child (pierwotnie Ian chciał nakręcić film o tym samym tytule) i Minstrel in the Gallery nie przypadły do gustu fanom zespołu. Czasy te zostają podsumowane wydanym w 1976 roku albumem Too Old to Rock'N'Roll: Too Young to Die, który w początkowych zamierzeniach Andersona miał być musicalem. Zainteresowanie wzbudziły wydane w latach 1977 i 1978, jakby na przekór rewolucji punkowej, ambitne i inspirowane szkocką muzyką ludową płyty Songs From the Wood i Heavy Horses. Najtrudniejszy dla zespołu okres przypada na longplaye Stormwatch oraz A stworzone na bazie gatunku new romantic. Spektakularnych sukcesów nie odniosły także kolejne albumy, aż do pojawienia się Crest of a Knave (1987), wzorowanego na muzyce tworzonej przez zespół Dire Straits. Dzięki temu albumowi zespół otrzymał nagrodę MTV w kategorii najlepsza grupa heavy metalowa, co dla wszystkich członków było dużym zaskoczeniem. Na kolejnych krążkach zespołu (Roots to Branches i J-Tull Dot Com) można wyczuć inspirację muzyką dalekiego wschodu. We wszystkich jednak nagraniach łatwo daje się zauważyć folkowe, celtyckie korzenie grupy i jej szkockiego lidera.
Przez wielu za najlepszy album zespołu uważany jest Aqualung z 1971, zawierający w drugiej części utwory poświęcone rozważaniom Andersona o religii, w pierwszej poświęcony bezdomnym kloszardom (tytułowy "Aqualung"). Kolejna płyta, Thick As a Brick 1972, to jedna 40-minutowa poetycka suita rockowa, podobnie jak wydana po niej A Passion Play 1973. Pierwsza progresywno-rockowa płyta zespołu stała się wzorem dla kolejnych twórców albumów koncepcyjnych.
[edytuj] Koncerty w Polsce
- Poznań (Arena), 9 czerwca 1997
- Warszawa (Colosseum), 10 czerwca 1997
- Katowice (Spodek), 11 czerwca 1997
- Katowice (Spodek), 30 maja 1999
- Warszawa (Sala Kongresowa), 4 maja 2000
- Wrocław (Hala Ludowa), 5 maja 2000
- Katowice (Spodek), 6 maja 2000
- Poznań (Arena), 18 maja 2004
- Sopot (Opera Leśna), 15 sierpnia 2007
[edytuj] Skład
[edytuj] Obecny skład
- Ian Anderson – śpiew, flet, gitara akustyczna, mandolina, buzuki, harmonijka ustna
- Martin Barre – gitara, flet, mandolina
- Doane Perry – perkusja
- James Duncan Anderson – perkusja
- John O'Hara – instrumenty klawiszowe, akordeon
- David Goodier – gitara basowa
[edytuj] Byli członkowie
- Mick Abrahams – gitara, śpiew
- Glen Cornick – gitara basowa
- Jeffrey Hammond-Hammond – gitara basowa
- John Glascock – gitara basowa, śpiew †
- Dave Pegg – gitara basowa, mandolina, śpiew
- Matt Pegg – gitara basowa
- Jonathan Noyce – gitara basowa
- John Evans – instrumenty klawiszowe
- David Palmer – instrumenty klawiszowe, aranżacje orkiestrowe
- Eddie Jobson – instrumenty klawiszowe, skrzypce
- Peter John Vetesse – instrumenty klawiszowe, śpiew
- Don Airey – instrumenty klawiszowe
- Martin 'Maart' Allcock – instrumenty klawiszowe, gitara
- Andy Giddings – instrumenty klawiszowe, akordeon
- Clive Bunker – perkusja
- Barriemore Barlow – perkusja
- Mark Craney – perkusja †
- Gerry Conway – perkusja
- Paul Burgess – perkusja
- David Mattacks – perkusja
[edytuj] Obecni współpracownicy
[edytuj] Dawni współpracownicy
- Maddy Prior – śpiew
- Angella Allen – śpiew
- Najma Akhtar – śpiew
- Tony Iommi – gitara
- Steve Bailey – gitara basowa
- John 'Rabbit' Bundrick – instrumenty klawiszowe
- Foss Patterson – instrumenty klawiszowe
- Daryll Way – skrzypce
- Ric Sanders – skrzypce
- Phil Collins – perkusja
- Scott Hunter – perkusja
- Marc Parnell – perkusja
[edytuj] Dyskografia
- 1968 This Was
- 1969 Stand Up
- 1970 Benefit
- 1971 Aqualung
- 1972 Thick As a Brick
- 1972 Living In The Past [kompilacja]
- 1973 A Passion Play
- 1974 War Child
- 1975 Minstrel in the Gallery
- 1976 M.U. The Best Of Jethro Tull [kompilacja]
- 1976 Too Old to Rock 'N' Roll: Too Young to Die!
- 1977 Songs From the Wood
- 1977 Repeat: The Best Of Jethro Tull [kompilacja]
- 1978 Heavy Horses
- 1978 Bursting Out: Jethro Tull Live
- 1979 Stormwatch
- 1980 A
- 1982 The Broadsword and the Beast
- 1984 Under Wraps
- 1985 Original Masters [kompilacja]
- 1987 Crest of a Knave
- 1988 20 Years Of Jethro Tull [box set – kompilacja]
- 1989 Rock Island
- 1990 Live at Hammersmith 1984
- 1991 Catfish Rising
- 1992 A Little Light Music [live]
- 1993 25th Anniversary Box Set [box set – kompilacja]
- 1993 Anniversary Collection [kompilacja]
- 1993 Nightcap [kompilacja]
- 1995 In Concert [live]
- 1995 Roots to Branches
- 1997 Through The Years [kompilacja]
- 1999 J-Tull Dot Com
- 2001 The Very Best Of Jethro Tull [kompilacja]
- 2002 Living with the Past [live – cd, dvd]
- 2003 The Jethro Tull Christmas Album
- 2004-05 Nothing Is Easy – Live At The Isle Of Wight 1970 [cd, dvd]
- 2005 Aqualung Live
- premiera w 2007 The Best Of Acoustic Jethro Tull [kompilacja]
[edytuj] Ciekawostki
- Pochodzący z płyty The Broadsword and the Beast (1982) utwór Cheerio stał się jednym z sygnałów muzycznych otwierających prowadzony przez Piotra Kaczkowskiego program radiowy "MiniMax" w Programie III Polskiego Radia.
- W 1968 roku przez dwa tygodnie członkiem zespołu był Tony Iommi, gitarzysta, który w rok później założył zespół heavymetalowy Black Sabbath. Jego jedyny występ z zespołem został zarejestrowany podczas koncertu "The Rolling Stones Rock'n'Roll Circus", którego gospodarzem był zespół The Rolling Stones. Jednak ponieważ nie był w stanie nauczyć się partii gitarowej, markuje tylko grę. W rzeczywistości gra oryginalny gitarzysta Jethro Tull - Mick Abrahams.
- W 1982 roku na jednym z koncertów grupy, za perkusją zasiadł Phil Collins, wokalista i perkusista grupy Genesis[potrzebne źródło].
- Zespół Jethro Tull zagrał już blisko 3000 koncertów, odwiedzając ponad 50 państw świata[potrzebne źródło].
- Muzyka grupy była jedną z głównych inspiracji twórczych dla Grzegorza Ciechowskiego, lidera zespołu Republika[potrzebne źródło].
- Do polskich polityków znających i ceniących twórczość Iana Andersona należą między innymi posłowie Ryszard Kalisz (Sojusz Lewicy Demokratycznej) i Bogdan Zdrojewski (Platforma Obywatelska)[potrzebne źródło].
- Album Aqualung (1971) został nagrany w studiu wydawnictwa Island Records mieszczącym się na Basing Street w Londynie; dokładnie w tym samym miejscu i czasie, co czwarta płyta zespołu Led Zeppelin. Obie grupy nagrywały równocześnie, mając dwa studia do dyspozycji. Co ciekawe, Jethro Tull dostali większe studio, podczas gdy Led Zeppelin mniejsze.