Języki wschodnioromańskie
Języki wschodnioromańskie – jedna z trzech grup języków romańskich (obok południowo- i zachodnioromańskich). Posługuje się nimi ok. 26,2 mln osób (przede wszystkim w Rumunii i Mołdawii).
Języki wschodnioromańskie wywodzą się z łaciny ludowej i wykazują spore podobieństwo do innych języków romańskich. Poszczególne języki wschodnioromańskie zaczęły powstawać w latach 500 - 1000. Niektórzy językoznawcy traktują je czasem jako dialekty jednego języka (rumuńskiego).
Klasyfikacja języków wschodnioromańskich:
- języki indoeuropejskie
- języki italskie
- języki romańskie (ok. 568 mln)
- języki wschodnioromańskie (ok. 26,2 mln)
- arumuński (macedorumuński) (ok. 150 tys.)
- istrorumuński (ok. 0,5 tys.)
- meglenorumuński (ok. 12 tys.)
- rumuński (ok. 26 mln)
- mołdawski (ok. 2,7 mln)
- języki wschodnioromańskie (ok. 26,2 mln)
- języki romańskie (ok. 568 mln)
- języki italskie
Zobacz też: język, lingwistyka.
|
|||||||||||||||||