kraj Napoleona

Izaak (hebr. יִצְחָק od "sahaq" – zaśmiał się) – patriarcha biblijny, jedyny syn Abrahama i Sary.

Dzieje Izaaka przedstawia Księga Rodzaju. Najbardziej pamiętnym zdarzeniem związanym z Izaakiem było ofiarowanie go przez ojca jako ofiary na żądanie Boga Jahwe na górze Moria. Dramatyczne opowiadanie ukazuje gotowość ojca do spełnienia ofiary i interwencję anioła, który cofnął nakaz, słowami "Nie podnoś ręki na chłopca i nie czyń mu nic złego! Teraz poznałem, że boisz się Boga, bo nie odmówiłeś Mi nawet twego jedynego syna" (Rdz 22,12). Według tradycji na tym miejscu stanęła Świątynia Jerozolimska.

Żoną Izaaka była Rebeka, z którą miał dwóch synów, bliźnięta – Ezawa i Jakuba, z których prawa pierworodnego podstępem uzyskał Jakub.

Według Biblii Jakub wrócił do ojca swego Izaaka do Hebronu, gdzie mieszkał przed Izaakiem też Abraham. Gdy Jakub powrócił Izaak miał 180 lat, gdzie zmarł ^{[1] [2]}. Pochowany został przez swoich synów(Księga Rodzaju 35:28, 29).

Według Józefa Flawiusza Izaak zmarł w wieku 185 lat. Został pochowany obok swojej żony w (J.Flawiusz DDIk1_346)

[edytuj] Źródła

1. ↑ jewishencyclopedia.com
2. ↑ [http://www.ms.ecclesia.org.pl/art2nr11_05.htm ms.ecclesia.org.pl