Historia nowożytna

Historia nowożytna dzieje nowożytne – część dziejów obejmująca okres w dziejach świata od XV (często podaje się tu rok odkrycia Ameryki, przez Kolumba - 1492, lub wcześniejszą datę: 1453 – zdobycie Konstantynopola przez Turków) do 1918 roku.

Czasem rozróżnia się dzieje wczesnonowożytne (1492-1789) i późnonowożytne (1789-1918), między którymi granicę ma stanowić rewolucja francuska. Przyjmuje się zwykle, że od roku 1918 zaczyna się historia najnowsza, tzn. te dzieje, o których można jeszcze usłyszeć z pierwszej reki - od żyjących świadków wydarzeń.

Można też przyjąć, i często się tak czyni, zaczerpnięty z historii sztuki podział na:

renesans – od XV do XVI wieku
barok – od końca XVI wieku do początków XVIII wieku
oświecenie – XVIII wiek
romantyzm – pierwsza połowa XIX wieku

Marksiści, i nie tylko oni postulowali podział dziejów nowożytnych ze względu na przeważający w Europie wówczas system ekonomiczny:

feudalizm - od późnego średniowiecza do XVII wieku
kapitalizm - od XVII wieku do pojawienia się socjalizmu

Ekonomiści niemarksistowscy zwracają uwagę na stosowanie merkantylizmu i pokrewnego mu kameralizmu (XVII - pocz. XVIII w.), a następnie systemu wolnego rynku czy fizjokratyzmu (XVIII - XIX wiek).