kraj Napoleona

Hieron I Starszy (ur. ?, zm. 467 p.n.e. w mieście Katana, obecnie Katania na Sycylii) – tyran Geli na Sycylii w latach 485-467 p.n.e. i Syrakuz w latach 478-467 p.n.e. Był synem Dejnomenesa oraz bratem Gelona i Trazybula.

Spis treści 1 Władca 2 Mecenas kultury i sztuki 3 Ostatnie lata 4 Bibliografia

[edytuj] Władca

Objął władzę w Syrakuzach po śmierci Gelona, który wcześniej uczynił go tyranem Geli. Po objęciu rządów w całym państwie Hieron kontynuował ekspansywną politykę zmarłego brata. W związku z tym utrzymywał liczną armię najemników, którym nadawał obywatelstwo Syrakuz.

Hieron rozciągnął swoją władzę zarówno na Sycylii, jak i poza jej granicami. Podporządkował sobie niezależne dotąd miasta w południowej Italii, m.in. Lokroj (obronił Lokryjczyków przed najazdem Anaksylasa, tyrana sąsiedniego Region, i poślubił jego córkę, chociaż nie były tajemnicą jego skłonności homoseksualne). W 474 p.n.e., udzielając pomocy mieszkańcom Kyme, pokonał Etrusków w morskiej bitwy pod Kyme (Cumae), w wyniku czego zlikwidował etruskie rządy w Kampanii oraz umocnił pozycję Syrakuz w południowej Italii. Część zdobytych w tej bitwie łupów złożył w świątyni Zeusa w Olimpii.

Za jego rządów Syrakuzy podbiły takie, dotąd niezależne, miasta-państwa jak Naksos czy Katanę. Mieszkańców zburzonych miast Naksos i Katany deportował częściowo do Leontinoj, a częściowo do założonej przez siebie Etny.

Za panowania Hierona umocniła się ostatecznie dominacja Syrakuz w życiu politycznym i gospodarczym Sycylii, a samo miasto było jedną z największych ówczesnych metropolii.

[edytuj] Mecenas kultury i sztuki

Przyczynił się również do tego, że Syrakuzy stały się ważnym ośrodkiem kulturalnym. Był protektorem sztuki i nauki. Na swym dworze gościł takie osobistości jak Ajschylos (który uświetnił powstanie miasta Etny wystawieniem trylogii tragicznej pt. Etnejki, opartej na lokalnym podaniu), Bakchylides, Pindar czy Symonides (tworzący na cześć tyrana poematy).

[edytuj] Ostatnie lata

Według późniejszych przekazów w ostatnich latach swojego życia cierpiał na kamicę żółciową i tracił wzrok, a na pole walki wynoszono go w lektyce. Po jego śmierci władzę przejął jego brat Trazybul.

[edytuj] Bibliografia

• publikacje:
  • Iwaszkiewicz P., Łoś W., Stępień M. - „Władcy i wodzowie starożytności. Słownik”, WSiP, Warszawa 1998, s. 187-188, ISBN 83-02-06971-X
  • Lach G. - „Wyprawa sycylijska 415-413 p.n.e.”, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2007, s. 14-15, ISBN 978-83-11-10789-2
  • Morby J.E. - "Dynastie świata. Przewodnik Chronologiczny i Genealogiczny", Wydawnictwo Znak, Kraków 1998, s. 65, ISBN 83-7006-781-6
  • (en) Encyclopædia Britannica Eleventh Edition (za pośrednictwem anglojęzycznej Wikipedii)
• strony WWW:
  • (en) Famous Couples of Ancient Greece