Herb Irlandii
Herbem Irlandii jest złota harfa o srebrnych strunach w błękitnym polu. To godło sięgające średniowiecza nazywane jest harfą Briana Boru (pierwowzór herbu Irlandii znajduje się Trinity College w Dublinie). Widniała ona również na flagach oddziałów irlandzkich tworzonych w armiach na kontynencie europejskim w XVII-XVIII wieku.
Herb w obecnej wersji obowiązuje od 9 września 1945. Poprzedni herb przedstawiał na tarczy czwórdzielnej w krzyż, herby czterech irlandzkich prowincji: Leinster, Connaught, Ulster i Munster.
Harfa pojawiła się w 1207 na monetach brytyjskich bitych dla Irlandii. Harfę jako symbol Irlandii po raz pierwszy użył król Anglii Henryk VIII w 1541 w wielopolowym herbie Królestwa Anglii. Od 1801 harfa (w stylizacji angielskiej) widnieje w herbie Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.
Harfa jest popularnym instrumentem irlandzkim, jej wizerunek znajduje się na rewersach irlandzkich euro.
Symbolem narodowym jest też trójlistna koniczyna (ang. shamrock), jest ona oficjalnym godłem (ang. heraldic badge), mogącym zastępować herb przy mniej oficjalnych okazjach. Legenda głosi, że taką koniczyną posługiwał się św. Patryk, gdy podczas chrystianizacji Irlandii objaśniał dogmat Trójcy Świętej.
[edytuj] Zobacz też
|
||||||||||||||||||||
