Alzacja

Alsace


Herb regionu	Flaga regionu

Stolica

Strasburg

Ludność (1999)
• ogółem
• gęstość

1 734 145
209 os./km²

8 280 km²

903

Departamenty

Bas-Rhin (67)
Haut-Rhin (68)

Położenie na mapie Francji

Strona internetowa regionu

Alzacja (fr. Alsace, niem. Elsass) – kraina historyczna i region administracyjny we Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem. Składa się z dwóch departamentów: Bas-Rhin na północy oraz Haut-Rhin na południu. Historyczna Alzacja obejmowała jeszcze niewielki obszar wokół miasta Belfort, który obecnie tworzy departament Territoire-de-Belfort.

[edytuj] Geografia

Region Alzacji ma wydłużony z północy na południe kształt. Graniczy od północy i wschodu z Niemcami, od południa ze Szwajcarią i regionem Franche-Comté, a od zachodu z Lotaryngią.

Położony jest na nadrzecznej równinie, ograniczonej od wschodu Renem, a od zachodu masywem Wogezów. Do głównej doliny schodzą z zachodu na wschód doliny mniejszych dopływów Renu. Znajdują się tu rozległe tereny leśne, głównie w Wogezach oraz na północy departamenty Bas-Rhin (lasy Haguenau).

[edytuj] Historia

Najważniejsze daty:

1648: traktat westfalski przekazał Alzację Królestwu Francji,
1790: Alzacja została podzielona na dwa departamenty Bas-Rhin i Haut-Rhin,
1871: traktat frankfurcki – Alzację (bez okolic Belfort) wraz z Lotaryngią przyłączono do Rzeszy Niemieckiej
22 listopada 1918: oddziały francuskie wkroczyły do Strasburga,
1919: traktat wersalski zapewnił Francji zwrot Alzacji,
1940-1944: III Rzesza niemiecka ponownie zajęła Alzację,
23 listopada 1944: generał Leclerc zajął Strasburg, Alzacja znowu francuska.

Mapa topograficzna Alzacji

[edytuj] Ludność

Alzacja, zajmująca powierzchnię 8280 km², jest najmniejszym regionem administracyjnym Francji metropolitalnej. Jednocześnie należy do najgęściej zaludnionych – na 1 km² przypada średnio 217 osób. Największym miastem regionu jest jego ośrodek administracyjny – Strasburg, w którym mieszka ponad 270 tys. mieszkańców. Inne większe miasta to: Miluza (111,3 tys.), Colmar (65,7 tys.), Haguenau (33,3 tys.), Schiltigheim (31,8 tys.), Illkirch-Graffenstaden (24,6 tys.) oraz Saint-Louis (20,1 tys.).

Znacząca część ludności alzackiej posługuje się płynnie miejscowym językiem – alzackim – który jest dialektem języka niemieckiego z pewnymi zapożyczeniami z francuskiego. Przez długi czas był on językiem rodzimym dla większości Alzatczyków. W okresach 1871-1919 oraz 1940-44, gdy tereny te podlegały władzy Niemiec, językiem urzędowym był niemiecki. Mimo to w niektórych górskich dolinach Wogezów, nawet w tych okresach, istniały osady, w których ludność posługiwała się wyłącznie językiem francuskim.

[edytuj] Gospodarka

Region Alzacji jest obszarem o zróżnicowanej gospodarce – jest to m.in.:

uprawa winorośli i produkcja win, np. rieslinga, zwłaszcza między miastami Sélestat i Colmar,
uprawa chmielu i browarnictwo (okolice Strasburga),
przemysł leśny,
przemysł wydobywczy (fosfaty to głębinowe kopalnie soli potasowych m.in. pod Miluzą. Część z nich została już zamknięta i przekształcona w tzw. obszary przemysłowe zones industrielles z siedzibami firm prowadzących inną, niż wydobywczą działalność wytwórczą i usługową),
przemysł samochodowy (w Miluzie),
turystyka.

[edytuj] Flaga

Historyczna flaga Alzacji składa się z dwóch części (pasm) : pasek czerwony na górze i biały na dole. Odnosi się ona do XIX w., kiedy to kolory biały i czerwony często wystepowały w herbach miast i rodów alzackich. 25 czerwca 1912 roku parlament Alsace-Loraine uznał tą flagę za symbol regionalny.