Albert Abraham Michelson
| Albert Abraham Michelson | |
 |
|
| Urodzony | 19 grudnia 1852 w Strzelnie |
| Zmarł | 9 maja 1931 w Pasadenie |
 Galeria w Wikimedia Commons |
|
Albert Abraham Michelson (ur. 19 grudnia 1852 Strzelno, Kujawy, zm. 9 maja 1931 Pasadena, Kalifornia, USA) – amerykański fizyk polskiego pochodzenia, laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizyki w 1907 r. za konstrukcję interferometru.
Urodził się w Strzelnie na Kujawach w rodzinie żydowskiego kupca. W 1855 roku wraz z rodzicami wyjechał do USA. W 1887 r. wraz z Edwardem Morleyem przeprowadził eksperyment dowodzący, że prędkość światła nie zależy od ruchu Ziemi (o wschodzie i o zachodzie światło napływa od Słońca z tą samą prędkością). To doświadczenie wykazujące brak wpływu ruchu orbitalnego Ziemi na prędkość światła miało doniosłe znaczenie dla szczególnej teorii względności. Eksperyment Michelsona pośrednio sprawdzał też istnienie tzw. eteru kosmicznego będącego nośnikiem światła. Negatywny wynik badania stał się doświadczalną podstawą teorii względności.
W 1907 r. dostał za to Nagrodę Nobla (za konstrukcję precyzyjnych instrumentów optycznych i pomiary w dziedzinie spektroskopii i metrologii przy ich użyciu tzw. interferometr Michelsona).
W latach 1889–1892 profesor Uniwersytetu w Cleveland, 1892–1929 uniwersytetu w Chicago. Członek Narodowej Akademii Nauk w Waszyngtonie.
W 1899 r. poślubił Edne Stanton, z którą miał syna i trzy córki.